sa paghawid mo
sa sigarilyo
duna koy nakita
nga wala nila makita
gisalom nako
ang dagat
diin hapit ka
malumos
walay buhi nga
isda didtong
dapita
namakak sila
sa ilang giingon
nga ang lusay
misayaw kilid
sa batong
asgad ug buhi
ang kamingaw
sa baba dili
matukib sa bisan
unsang pulong
barko ang sigarilyo
diha sa dila nga
dungguanan
hulip sa imong
gihandom
matag gabii
diin ang hangin
morag naningil
sa mga utangan
ang imong mga
mata mitakbas
kanako
samdan ako
apan
nanglimbasog
nga mabuhi
nagtagbo ang mga tudlo
sa atong lapalapa
naghalok ang atong mga kuko
nahinangop
nagpasiatab ang kumingking
nga karon
gibuhat nato ang gidili
unya
sa kanunay
nakalusot kita sa ilang
mga sibot
kay nahisama kita sa gagmay kaayong
mga isda
sa ilang sibot nga dagko kaayog
mga buho
sama sa ilang mga palwang
ilong
ang kanunayng maulahi
mao man gayod ang
pag-abot sa
pagbasol
nga inig abot
dayog tabon sa nawong
dayog hibi
iyak, patulo sa luha
sumbag sa dughan
ang uban gani
mosyagit
sa kasakit
abi mo ug
mao na lang
kini ang
kataposan
adunay laing maulahi
apan lahi
ang iyang pag-abot
hinay
sama sa pagbatog
diha sa
bintana
anang usa ka
puti nga
alibangbang
mora bag
gisalsal nako ang akong
dila diha sa usa ka
palangganang asukar
unya sa siging
nudnod ang katam-is
nahimong
makalanag
makalilong hangtod
nga ang tanan
nahimong puros
pait
morag nahisama ako sa
tawong naligo sa gasolina
unya giduslitan ko
sa posporo unya dakong
kasunog ang nahitabo
unya ang nahibilin mao
na lang ang
abo....
nakaingon ko sa Ginoo
sakto ka Diyos ko,
unta sa unang kahibalag
wala na lang gayod unta
ako motilaw
karon di na nako
matilawan ang katam-is
unya nahimo akong
abog nga
gipalid sa hangin
ang gibantog nga dakong kahoy
kaniadto sa
atong balangay, habog, baga dili gani magakos
sa pulo nga sama kanato,
pagkalalom sa iyang mga gamot
ang kinakusgang hangin kaniadto
nga mikuha ug
usa ka balayan nga tawo
wala makapukan niini
bisan gani ang mga langgam
nga nagsulay ug salag
nalisang
kay gipuy-an kini sa
dakong halas ug unya
inig kagabii
manglupad ang mga kwaknit
unya kini
mangdagit
ikaw nga nawad-an sa paglaum
mikagiw
nanimpalad sa laing dapit
unya gidungog nga
ikaw
hagbay nang
patay
wala na kami makabalita kanimo
daghang mibanaw nga
dugo sa ilalom sa karaang tulay
aron lang
ihalad sa maong dakong
kahoy
aron kini hukman sa panahon
ug dayon
mapukan
natigulang na kami
namuti na ang among mga buhok
nagsakit na ang among mga tuhod
unya usa ka higayon niana
sa usa ka
maayong kabuntagon
walay ulan
walay unos
nindot ang adlaw
linaw ang panahon
kalit lang natumba ang maong
kahoy
kadtong mga anay
sa katilingban
ang among nakita
sa ilalom sa
maong kahoy
ang nakapatumba niini
hilom sila
walay dinagko nga
kalihokan
dili sila ang kisaw
sa isdang mitiglom
sa tubig
sila ang dili
dayag
sila ang wala
nato malamano
sud sa
tibook tang
kinabuhi
naulaw kitang
mga tawong nag-ampo
sa usa ka
Bathala
kitang mga nagsunod sa
balaod
kita diin ang mga adlaw
ug gabii
maayong pagkahapnig
diha sa
pagkahinanok nato
sa atong
katulugon
ang gitisok mo migitib. Bisan unsa. Ang pulong mga imong gitanom sa akong baba, migamot sa akong dila. nanahon ang akong mga buhok, namuwak ang akong utok.
ang hunghong nga tam-is nga imong gipahiluna sa akong dalunggan
nangutay, milabong padulong sa akong bukton,
nanalingsing ang akong mga tudlo.
kadtong ulan sa akong dughan
nangahimo nga mga suba sa akong
pagbati
miawit ang sulog
ug mikurog ang akong
mga paa
sa kabugnaw sa
tubig nga midagayday
sa mga batohon kong
mga pangandoy
ang gidapion mo sa akong
tiyan
usa ka init sa bag-ong kahaponon
nahimong usa ka dilaab
sa gabagang pagbati sa
kagabhion
nahimugso ang bulan
sa akong mga mata
ug mikuyanap ang kahayag
sa duha ta ka
ngitngit nga kalibotan
migitib ang tumang kahayag
nanubo ang mga liso sa paglaum
nahimong kahoy
nga daghan kaayog sanga
nga naglumba sa
pagakos
sa mga hawak sa
kaadlawon
dili manabi ang mga balod sa dagat kon kini moabot ug moagi sa atong balangay.
dili kini mananghid nga ania na siya aron kuhaon ang tanan.
bata, tigulang, lalaki, babaye, balayng dako balayng gamay, nanay o tatay,
sakto ka,
pagkagamhanan,
walay pamatasan,
dili siya ang tag-iya kanato,
kita kuno ang tag-iya kaniya,
apan naunsa ba kini?
siya ang manguha,
siya ang muguba,
kita ang mangawala.
ang akong
nakita nga si mama
naghigda sa
katre
wala makatulog
lalom na
sa gabii kadto
unya miabot si
papa
nga hubog
nanimahong
tanduay
nagsuka sa
salog
unya mitupad
ni mama
dayon
gitanom niya
sa aping
sa akong
inahan
ang halok nga
walay
tingog
kalkag ang buhok
uga ang laway
liki ang wait
tangkag ang dunggan
morag kadaghan
sa graba ang
kugmo sa imong
ilon nga palwa
daghang muta ang
mga mata
opaw
yakmo
pangag
bahong pan-os
asgad
daghang kiki
baga ang kagid
alkitrang
kapalaran
mao kana
ikaw
ako kini:
hamis ang panit
taas ang ilong
humot ang aping
puti ang ngipon
linaw ang mga mata
morag birhen nga
sapa
bawod ang pilok
tam-is ang pahiyom
taas ug barog
mestisong tisoy
katahaan
bantogan
giampingan sa
katilingban
bulawanon ang
mga
panan-aw
ako ang tanang
pagdayeg
gihakot nako ang
tanang kadaogan
giulanan sa kwarta
gibagyohan sa
kasikat
nakab-ot ang
langit
nabasnig ang
mga bitoon
ug ngano man kini?
kay ako ang
tagsulat
busa ako ang
kurat
himoon kog
tinood ang mga bakak
ug ang mga bakak
mahimo ko usab nga
mga tinood
bisag unsaon
kayakayahon
gawasnon ang hunahuna
gamhanan ang mga kamot
sa papel nga imo
usab nga makumot
apan usahay inig tikyop
na sa kahayag
inig ngulngol na sa piang
inig ngutngot na
sa panuhot
mawa ang akong
gahom
ug ako mahimong
walay pulos
moluhod ako ug
moampo ako sa
labawng tinood
sa usa ka Matood
nga maoy usay
tigsulat kanako