usa ka hapon niana napadpad siya sa iyang kasubo
didto sa daplin sa baybayon
nag-inosara lang siya didto
og siya lang ang nasayod
sa tinood nga hinungdan
sailang panagbulag
milingkod siya sa dakong bato
nga kanunay nga gisagpa sa dagkong mga balod
nakita niya ang tumang kasuko sa dagat
og ang kalig-on og katig-a sa mga bato didto
gisugid niya ang tanan sa miabot nga hangin
og dayon sa pagkahuman na
milakaw siya pauli sa ila
nangiyak ang mga kinason
og miundang sa pagdagan-dagan
ang mga omang
ang mga dahon nangahulog
og ang mga balas nangahilom.
Mikalit og kalinaw ang baybayon
og ang mga dagkong bato naghinuktok
sa dihang miabot na ang kahayag sa kabuntagon
naulaw baya ang kangitngit og kini mipahawa
daghan ang nahibilin nga sugilanon
apan wala na kini gipamati sa mga dunggan sa kahayag
ang kayayag nagdala usab sa iyang mga gasa
ang awit sa mga kalanggaman
ang taghoy sa mga kakahoyan
ang mga sitsit sa mga balod sa dagat
anaa ang mga agik-ik sa mga batang
nagdakpanay sa daplin sa baybayon
anaa ang mga hunghong sa naghinigugmaay
anaa ang serbato sa barko nga miabot sa pantalan
anaa ang haguros sa eroplano nga milupad padulong sa langit
naglingkod ako silong sa punoan sa pitogo
nagharayharay sa kabugnaw sa hangin gikan sa baybayon gituman ko lang ang saad sa akong kaugalingon
nga hikalimtan ko na ikaw og ang tanan bahin kanato
unyang hapon mobanos na usab ang kangitngit
dalhon niya ang mga bulok sa pagsalop sa adlaw
mangahilom ang mga kakahoyan og kalanggaman
mawala ang mga asul nga panganod
og ang mga agik-ik sa mga bata nga nagtampisaw
sa daplin sa baybayon motapig na diha sa ilang paghinanok
sa katulugon duyugan ko ang salumsom,
ipiyong ko ang akong mga mata
og tagboon ko ang akong mga damgo
og didto sa usa ka hinanok
maningkamot ako nga mabuhing malipayon nga mag-inosara
dili ikaw alang kanako, og dili ako mamugos nga morag bata.
