Ang Paril

Sama'g paril
wala mairog,
wala'y kinabuhi,
wala'y pinitik,
kay wala'y
kasing-kasing
Ug migahi,
nitikig, nilagom,
nawad-an sa gahom.
Unsa pa ma'y iya?
gawas sa paghunos,
pagkutlo, pagluka
sa dughang bato
nga nalubong
sa hinigugma
kaniadto.

Di Mahimong Talikdan

Sa makadaghang higayon Imong gilutos og buot tapuson Nagkamang sa yuta didto sa kawad-on Nalubong sa lapok,nagpakilooy'ng haw-ason! Bisan pa man niining tanan Labot ka niining akong kalibutan Bisan abugon mo man sa makadaghan Mobalik ako nganha sa imong tugkaran! Karon ako kanimo nagpahilayo Gibalon ko ang mga kasakit og kasubo Dinhi ko buntogon, kahuyang nga nagatago Giyahan unta sa langit ako intawon nangamuyo! Buot ko man nga ikaw hikalimtan Ilubong sa hingpit kadtong kapakyasan Apan bisan pa man sa akong nahiaguman Ikaw, dili og dili gayod nga mahimong hitalikdan! Adones Bentulan, Adbent

Saw-an ta Higala ko

Wala ko damha og paabota Nga mag-krus ang mga dalan ta Sa dugay nga panahong nagpakahilom ka Giablihan pagbalik ang atong panaghigala. Managsama ang lumba nga atong giapilan Lumba sa pakigbisog, pagsakripisyo'ng hilabihan Pagsulay, kamingaw, kahingawa og kalisdanan Kining tanan buntogon aron makab-ot ang kadaugan. Kung bation mo ang kahuyang og kakutas Andam ko og tagana nga sundon ang imong gibaktas Saw-an ta kini og dungan natong hupayon og ibanlas Aron  dinhi niining kangitngit kita makalingkawas! Sayod ko nga lig-on ang imong mga dapat Dag-on mo ang mga hagit nga kanimo misugat Dawaton mo kini bisan pa man og mabug-at Matam-is mong pahiyom kanako imong isugat! Adones Bentulan, adbent

Matuod Nga Kalipay

ni Adbent sa Tingog Kalubihan

Sa nangaging mga adlaw
Kaugalingon ko nagpakalingaw
Wala na panumbalinga ang kamingaw
Nahikatulog nga pagbati pirmi nang gatukaw.

Walay oras nga giusikan
Nga sa matag hagtok sa orasan
Dunay mga pulong nga gibuy-an
Lain-laing mugna ang mahuna-hunaan.

Wala ko gayod mabantayi
Ang pagsubang sa adlaw og pagsalop niini
Didto sa akong lawak lamang ako nagpakabuhi
Sa paglanog sa tingog,balumbong ang bugtong saksi.

Dinhi ko nakita ang kalipay
Nga sa galamhan ko nakahupay
Alang kaninyo kining akong ginahikay
Sa kinasing-kasing og sa walay pagkalaay.

Itanyag Man Ang Kalinaw

nipanaw man ang gugma

ug niabot man ang kamingaw

kanimo nga kanhi nagtukaw

ning lawom nga kagabhion

dili ko itugyan ang akong pagbati

hulip sa imong pagpanaw palayo

bisan itanyag pa ang kalinaw

Ang Abohon Nga Kapunawpunawan

Dinhi sa tinagua'ng payag
gi lad-ok ko ang tinulo
sa kada litok sa balak
nga sa lahutay
mahubsan tugbang
sa mga luha'ng
way kinutuban

Lumalabay nga panganod
halos ko mahakop
apan sa kamatuoran
gawasnon ang gugma
di sama sa kuwerdas
nga talikala
sa mga dughang
gitukod sa pinatak
nga pagdusingot ug dugo

Ang Tuburan nagmugna
sa mga langgam aron
magdayandayan sa
kahanginan, bisan ang way
pangisip nga mga bukya
mituman sa ilang tahas


Kita migamot na sa yuta,
apan sa gihapon
nangandoy sa paglupad
nga way-kataposan...

nagsud-ong ako kanimo
nga nagtutok sa
abohon nga kapunawpunawan

ang bidlisiw mao
ang imong mga mata
nga mibalukot sa batunaw

...ug ako nakasugakod

Ang Mga Alikabo

...nangapulpog
ang baruganan ni bathala,
makalipong nga aliluyok
sa iyang galamhan.
Wa mahiluna nga mikaylap
ang manggad.

ang alimyon sa mga bulak daw mga
alikabo'ng pak-an
mi lutaw-lutaw sa iyang
kasingkasing, taphaw
sa gibug-aton.

ang mga bug-at nga tipaka
dugay ng gilubong inubanan
sa iyang matuod nga gugma.


bug-at ang akong
mga lakang, nanamin sa
yelo sa lim-aw nga nangliki
sa kapakyasan sa
sa akong tumong

sa gihapon
nagpabiling nangaliya
sa kagahapon nga unta
ang pagbati ni bathala
mapukaw...

Hikalimtan

Hikalimtan

(ni Vicente Ranudo para kay Francisca Rodis)

Dili mahimo nga ikaw hikalimtan,
Bisag maangkon ko ang imong kasilag
Samtang adunay dapit kining dughan
Nga pagsimbahan sa imong kaanyag.

Dili sala ko nga ikaw ighibalag
Sa pag-usara ko ning kinabuhi
Nga pagsilutan sa dili paghalad
Ug sa paghandum kanimo, pinili.

Nganong maanyag ka ug mabihagon,
Kon daw buot man nga ikaw hikalimtan?
Ngano nga ang imong katawa langitnon
Kon masuko man ang pagahalaran?

Sayud ang Langit nga akong gihimo
Ang mabaskugon nga pagpanlimbasog
Sa pagsalikway ning dughan kanimo
Hinikalimtan ang akong kaikog.

Sayud ang Langit nga buot kong mahanaw
Sa handumanan ako ang imong ngalan,
Basig mabawi ang nawagtang kalinaw
Ug maoy mabalonsa akong lubnganan.

Ug kay nakawang ang akong tinguha,
Bisag giunsa na ning kabubut-on,
Unsay buot mo, hakog nga Bathala,
Unsay buot mo nga akong buhaton?

Kutob mabihag nang imong panan-aw
Ang mamingawon ko nga kinabuhi,
Imong giungkag ang akong kalinaw,
Ug giilisan ug laing pagbati.

Ug sa pagtan-aw sa imong kahuyang
Ug sa pagsali sa akong kalig-on,
Sa ngatongadto, sa akong kabuang
Akong naangkaon ang pagkaolipon.

Ang akong naangkon kay, bisag unsaon
Buot kong kanunay ikawng susud-ongon,
Ang imong ngalan kanunayng yamyamon,
Ang kahumot mong kanunayng hanggapon.

Buot kong mahimo ang tanag mga hiyas,
Buot kong maimo ang tanan nga kaputli,
Buot kong mahimo kang bahin ning lawas,
Nga makagsaksi ning akong gibati.

Alang kanimo mao koy tinguha,
Ning kalibutan duhay silimbahon,
Didto, sa Langit, siya si Bathala,
Dinhi, sa Yuta, ang imong kaambong.

Dili mahimo nga ikaw hikalimtan,
Akong Bathala sinimba sa tago,
Kay kon wala ka sa sulod ning dughan,
Unsa pay ako, Inday, unsa pay ako?

Silaw sa bulan, tipik sa bitoon,
Nga napabilin ning yutang malaay,
Kon daw buot nga dili simbahon,
Iuli sa langit ang imong panagway.