sa pagpamati sa siete palabras diri sa amoa

sa tinood lang
wala pa'y naghagit kanako nga mohubad niaanang
usa sa mga
sieta palabras

o bisan og ila kong tahasan
mobalibad sab ko dayon

lahi ra man god ang akong madungog
matag diskorso sa mga
hanas og mga banggiitan

malibog ko usahay nganong
isyagit man jud
ang atong paghinuklog

bungol ba ang Diyos nga gilansang sa krus?
gahi ba og ulo ang iyang mga katawhan?

mas nindot baya unta og
ibutyag ang tanan
sama sa usa ka hunghong sa usa ka
mapinanggaon nga inahan

og sa usa ka amahan
nga nagmaymay sa anak kay kini
iyang gihigugma
bisan og makasasala

kon inyo akong tagaan og higayon
sa paghubad sa usa sa mga pulong nianang sieta palabras

gusto nako
pinaagi sa balak lamang
sayod ko

wala man usa'y ganahang mamati


init kaayo ang panahon
guba ang electric fan sa simbahan
og wala kadala og paypay
ang mga manay.

ang wala nako masabti hangtod karon

kabahin ni Kristo. daghan pa gihapon ako og
wala masabti,

kinsa ba siya sa gamay pa siya nga bata,
kinsa ba ang iyang kadula,
unsa ba ang ilang dula
asa ba siya nagdula?

sa iyang pagka-ulitawo na
asa ba siya niadtong panahona?
kinsa ba ang iyang uyab?
nanguyab ba pod kaha siya?

aduna ba usab siya'y gibati sa pag-usob
sa iyang lawas? aduna ba usab siya'y kaibog
sa mga babaye? (o kaha ba sa mga lalaki?)

ayaw kabalaka, pangutana ra gani ning ako.
ayaw kasuko, balaan lagi gayod siya.

basin baya og ato lang kining mga huna-huna
apan kon tinood gayod siya nga tawo, nan

basin baya og sama kanako, aduna usab ako'y
mga balatian, nga kon imo akong pangutan-on

tungod kay ako usab kining pangkaugalingon lamang
(privacy ba) dili ko gayod usab kini isugilon kanimo.

labi na nga dili ako Diyos. Tawo lang ako og sama
kanimo, aduna ako'y katungod sa pagtago sa angay

lang gayod kanako.

O! nganong nagmug-ot man ka diha?

sa akong pagkakatoliko

daghan na nga namantay sa akong pagkakatoliko
wala na ang adlaw-adlaw nga pagsimba

morag nawala na ang salig sa pagkalawat
apil na ang gimando nga pagkompisal

nawad-an na kuno ako og pagsalig sa Diyos
nawala na ang akong pagtoo isip kristiyano

dili nako mabasol ang pari nga nangawat
dili ako maghisgot nianang mga pari nga adunay

mga anak og mga babaye nga migamit lang gihapon
sa ilang mga apelyedo bisan og ang ilang uyab unta

mga ulitawo man (kay ang pari dili baya minyo)
dili nako ipamahid ang akong mga sayop sa uban

kay ako lang kana, o ako ang manubag niana.
apan kon atong tukion ang kamatooran ang

pagtoo wala baya diha sa mga ritwal sama nianang
mga pagpangurus nga morag masamad na ang atong

mga agtang, sama nianang pagpunay og luhod, tindog,
lingkod, og kulang na lang mohapa sa sugo nianang mga

relihiyoso. Dili baya nianang pagpunay og tulon sa ostias og
pag-amen sa mga kaparian. Dili baya nianang pagpaka-

aron-ingnon, sama sa dako kaayong letra sa imong ngalan
isip kinadak-an og amot sa simbahan og pagpalakas nimo

sa mga kaobispohan, sa pagka-aktibo sa mga kalihokan.
Ang pagtoo man god, anaa sa sulod sa atong dughan.

Sulayi kuno og pagpuyo nga mag-inosara didto sa bungtod
diin lisod ang tubig og ang pagkaon, diin ikaw mabasa sa ulan

diin ikaw mapandol sa mga bato, diin ikaw matunok, diin
ikaw mahadlok, diin ang kabugnaw sa kagabhion dili matam-

balan sa habol, diin ang imong mga pulong mobalik diha kanimo,
diin ang imong kaestorya mao lamang ang bukid og kakahoyan.

sayon lang ang paghunahuna nga ikaw nagbasol og nangayog pasaylo.
lisod baya ang pagbuhat, lisod baya gayod ang atong pagpakakristyano.

sa semana santa

sa paghubad unya sa pito ka pulong
andamon ko na ang akong kaugalingon

adunay moiyagak nga morag baka nga giihaw
adunay maosyagit nga morag gitusok sa bangkaw

anaa na usab ang mga balaan nagpurongpurong
anaa na usab ang mga hipokritong nagyubit sa pulong

maglingkod lang ako sa kilid, magpamati, molantaw
maniid, mamantay, mosanding, matulog aron mabanhaw

Pasaylua ako, Nagbasol ako

Kinsa ba ako nga maghisgot
Kabahin sa Imong kaayo kanako

Kinsa ba ako nga magsugilon
Sa Imong pag-agak kanako

Wala ako'y igong katakos
Daw sa naamang dinhi taliwala
Sa Imong katawhan

Nagpakabuta sa mga panghitabo
Gilup-itan ang konsinsya ug gitago

Nisalom sa lunangan sa pagpakasala
Bisan sa dakong kasayuran nagmatig-a

Apan nagbasol ako
Sa pagtubay sa hadla sa tentasyon

Nagbasol nganong nagpaanod
Sa bul-og sa kaligutgot ug kasilag

Wala pamalandungi ang imong pasaylo
Nga gipadagayday dinha ibabaw sa krus

Sa krus nga naglansang kanimo
Gumikan sa akong pagkamakasasala

Pagkamadinumtanon, pagkamasupilon
pagkatawhanon, bisan luyo sa imong paggiya

Pasaylua ako, Nagbasol ako,
Hugasi ang akong pagkamasasala

Hunari ang kabahong sa akong pagdumot
Ug tul-ira ako sa akong pagkamasupilon

Gibasulan ko na ang tanan
Andam na akong mupadayag sa akong nasaksihan

Puy-an ang imong mga pagtulun-an
Ug buntugon sa maka-usa ang agni sa pagkatawhanon

Bisan ilansang susama kanimo
Dawaton ko sa walay pupanuko.

Akong Krus

Kining krus nga gipas-an ko
Ihatod ko usab kini didto sa kalbaryo
Madusmo man sa makatulo o kanapulo
Sagubangon ko kini og itaroy unya didto
Ipalanog ko ang akong mga inagulo
Mga pagbasol, pangaliya, kasakit og kasubo.

Kini maoy krus nga akong gipili
Bug-at man apan maoy hagit sa kinabuhi
Bisan og mahait nga lansang kanako nagpaabot
Palapson ko kini sa kaunoran kong gapyasot
Og sa pag-alim unya niini sa umaabot
Lig-on pa sa kanhing gialsang krus ako nanghinaot.

Tinughong

Lusang puti nga busloton
Sa tayang dugay nang nikaon
Sa sartin nga gama sa latang pinikpik
Haron mahulmang bahawan.

Gipuno og baga nga gikan sa linung-ag
Nga kan-ong binungkagan--
Lutong mais nga bag-ong ginaling
Sa batong lingin ni Tatay
Nga tua na sa laing kalibotan.

Pagkatam-is sa gisabawng tubig
Sa linung-ag nga bag-ong haon
Aron matughong hulip
Sa tiyan nga nagkutoy.

Mitubod akong luha,
Misawom sa pina-ig mga mais
Nga akong gisuwa, giparis

Sa kaling nga binagahan
Nga sa kahumot nanilingan.

Gipangandoy ang wala diha.
Kada tulon lad-ok sa dagkong lusok
Sa bugas nga gahapon pa nahagdaw
Sa bag-ong luna nga gisanggian.

Kanus-a pa matilawan ang matuod
Nga pamahaw'g paniudto?
Sagdi nalang ang panihapon.
Pwede ra nang damgohon.

Ang Balay sa Bungtod

Bati,
Guba,
Tulo ug
Gabok na.

Layo,
Mingaw,
Taliwala
Sa kamaisan pa.

Karaan,
Kabilin,
Sa kanhi mong
Katigulangan.

Mahimong
Puluy-anan
Sa umaabot mo
Ug kaugmaon.

Bisan pa
Ako mukuyog
Sa imong payag
Sa bungtod
Sa Cancainap.

Ikalipay ko
Antuson
Mga kasakit
Buntugon.

Didto
Atong buhion
Ug tukuron
Ang pamilyang
Lig-on.

Labyog sa tangse sa hunasan sa Cancainap

Paghilam pa lang sa mubong kamot
sa orasan sa alas singko sa kaadlawon,
luyo sa katugnaw ug katulugon
mobakod ang akong bayaw nga
si Kapitan--gibantog sa iyang kahingigo
sa pagpanglabyog og tamala
sa among baryo sa Cancainap.

Bitbit ang tangsi sumpay sa gitas-on

sa iyang pailob. Gihigtan kini og paon

ug gipuwawan sa gilibon nga kandilang

tinunaw hulip sa bangag nga pinuy-anan
sa aninikad nga mao unyay molingaw

pag-agni sa mga tamalang gigusla

sa ilang pagsuroy-suroy.

Tangsing gibilibod sa kaltek nga kabo

ug sudlanan sa mahimong bunga unya

sa iyang pagpanglabyog.

Wala'y laing mahimo. Wala'y buhatan

gawas sa giuwang sa baybay ug lawod.

Wala'y laing paugnat gawas sa pagtuyok

ug paglabyog sa tangse paingon

sa pangandoyng tukbon ang tubag

sa nagkutoy nga tiyan.

Wala panumbalinga ang katugnaw

sa kaadlawon ug ang kamras

sa kaudtuhon. Wala igsapayan

nga mapagtong ug mabudlay

sa pagbaklay taliwala sa dagat
nga nag-awas kanunay sa singot

ug sugilanong matuod sa kaparat.

walay kumo sa pag-antos

ingon sa iyang Nanay kinahanglang mag-antos
kay naa ra'y panahon nga kita mangasantos

og tuod kini si Inday Letecia
mituman sa tambag ni Nanay Sema

tuon sa buntag, tuon sa gabii
kon makabasa sus pagkapwerti

kay kuno ang kinabuhi dili makuha sa swerti
kon dili anaa gayod sa tiunay nga mga kakugi

adunay mga lalom nga gabii og sayong kaadlawon
gihumol sa tubig ni Letecia ang mga tiil kay magtoon

gipanghimakak ang katulugon
naghago pati na sa kaodtohon

miabot ang panahon kunuhay
sa pag-ani sa mga pagbudlay

kalooy ba ni Inday Letecia
nabuang ra man og iyaha!

nianang pagpahilayo usahay

nianang pagpahilayo usahay
diha nato makita ang wala pa nato makita

kay kon dug-ol ra kaayo ang atong dughan
ato lamang mabati ang pitik
sa kasingkasing

og ang kainit sa mga bukton
og katam-is sa mga ngabil

sa pagpunay og piyong nabutaan kitang duha
og wala na kita'y makita nga kamatooran

dia ako diri sa ubos ug anaa ikaw sa taas
lagyo ang atong mga gitindogan

nakita ko ang bungtod nga nagharag
nakita nimo ang patag nga yabag.

pasyon

lisod sabton ang pasyon sa atong Ginoo
tiaw mo ba nga ang iyang gisingot dugo

dili malalim ang korona sa ulo nga tunok
og sa iyang agtang ang dugo mibunok

dili maagwanta ang pagpas-an sa krus
apil ang mga biay-biay sa mga walay polus

kinsa kaha'y makaantos anang mga kamot nga laylay
kon ikaw sa dakong krus gilansang og gibitay

naa pa'y iyang kilid nga gitugsok sa bangkaw
og baya mibuhagay ang dugo nga lasaw

pagkapait ba gayod sa gidangatan sa atong Diyos
aron lang kitang makasasala maluwas sa kapit-os

apan ayaw kabalaka kay sayod baya ako nga kining imoha
sa paghandom og pagpakonsyensa kutob ra karong semanaha.

ang paliko-liko nga dalan

tinood makita diri sa ubos ang balay nimong gamay
didto sa tumoy sa bungtod

abi nako og duol ra og busa mikatkat ko paingon didto
dire-diretso og nag-abot baya ang akong suwang og tuhod

nianang pagkahabog sa maong bungtod og ikaw nga nag-paabot
nagkatawa sa maong pagsulay sa pagtagbo kanimo

dili diay malalim ang pagtungas
karon nakasabot na ako nianang pagsaka nga liko-liko

subay sa kilid libot libot sa maong bungtod og sa walay
kahago pag-ayo miabot ra ako didto og nakighinabi kanimo

sama usab kana sa akong pag-ila-ila kanimo
dili mahimo ang panaghinabi nga dire-diretso

nindot ang liko-liko ang pasaring-saring una
pahulay sa tungas, palami una sa mga sugilanon

dili ko una ilhon kon kinsa ka og si kinsa ako
maghisgot una kita sa mga bulak og mga panganod

ato unang aninagon ang kahayag diha sa nagpahipi nga kangitngit
ato unang tan-awon ang mga sidsid sa panapton ayha na dayon ang tapakonon.